Op 11 juni 1960 beginnen de werken op de door de N.V. De Beukelaar aangekochte 24 hectaren aan de ‘Goorkens’ in Herentals naast het Albertkanaal. Prince Fourré is de eerste koek die geproduceerd wordt in de fabriek in Herentals.
Bron: LU.be
Berichten in de categorie 'Algemeen'
24
mei
1960
Miljoenste telefoonaansluiting in Nederland.
Op dinsdag 24 mei 1960 verricht de PTT in Nederland de miljoenste telefoonaansluiting.
Bron: andreehollander.nl
29
april
1960
Geboortedag Gerard Joling
Op 29 april 1960 wordt Gerard Jan Joling geboren in het Noord-Hollandse Alkmaar. Hij groeit op in Schagen en probeert van jongs af aan in de muziek aan de bak te komen. In 1985 doet hij mee met de Soundmixshow van Henny Huisman en wordt in de finale derde. Dankzij zijn optreden in de Soundmixshow breekt Gerard Joling door en scoort nog datzelfde jaar enkele grote hits, onder meer Love is in your eyes en Ticket to the tropics. Vervolgens vertegenwoordigt hij in 1988 Nederland bij het Eurovisie Songfestival met het nummer Shangri La.
Bron: Omroep MAX
23
april
1960
Monster van Loch Ness gefilmd
Vanaf het begin van de 19e eeuw werd het monster van Loch Ness vaker en vaker gezien, maar het lukte nooit om een foto te nemen. Het dier liet zich telkens maar een aantal seconden zien.
Maar in 1933 werd het dier voorpaginanieuws, en was de legende van “Nessie” geboren. Toen zagen een meneer en mevrouw op weg naar hun huis in een dorpje bij Loch Ness “een enorm beest op en neer duiken en rondtollen” in het meer. Hierover kwam een berichtje in de krant en dit leidde tot sensatie in de hele wereld. Al gauw kwamen er meer berichten over mensen die het dier hadden gezien. Zoals van een meneer en mevrouw (Spicer) die in de zomer van 1933 een monster de weg zagen oversteken met een beest in zijn bek om vervolgens in het meer te plonsen. In 1934 zag een andere man het dier in Loch Ness zwemmen en maake hier een tekening van. In de 47 jaar dat Alex Campbell waterschout van Loch Ness is geweest, heeft hij het dier naar zijn zeggen 18 keer gezien. Men heeft wel geprobeerd het dier te fotograferen, maar de meeste foto’s zijn nogal onduidelijk.
De beroemdste foto is in 1934 door een dokter gemaakt; een foto met de lange nek van het dier die uit het water steekt. Een andere beroemde foto is in 1977 gemaakt door Anthony Shiels. Behalve dat mensen proberen Nessie te fotograferen, probeerden ook mensen het dier te filmen. Op 23 april 1960 slaagde Tim Disdale, na 27 jaar onderzoek naar het dier, erin om iets bewegends op film vast te leggen. Er werden jaarlijkse expedities naar Loch Ness gehouden. In de jaren ‘70 is Loch Ness zeer uitgebreid met sonar onderzocht. Sonar is een onder water gestuurde geluidsgolf. Als het geluid ergens tegenaan komt wordt het teruggekaatst. Zo kun je zichtbaar maken of er dingen of voorwerpen onder water zijn en wat de vorm en grootte daarvan is. Men zocht onder andere bewijs voor grotten in de heuvels rondom Loch Ness met toegangen onder water, maar dat had geen resultaat. Wel werden zo onderwateropnamen gemaakt van iets dat op de ruitvormige zwempoten van een enorm onbekend dier leek. Maar omdat juist in deze periode het Bureau werd gesloten wegens geldgebrek, twijfelen sommige mensen aan de echtheid van deze foto’s.
bron: spreekbeurten.info
21
april
1960
Brazilië’s uit de grond gestampte hoofdstad
Lang voordat zeevaarder Pedro Alvares Cabral in 1500 Brazilië ontdekte, had een sterk staaltje geopolitiek de contouren van het enorme Braziliaanse gebied al bepaald. Het Verdrag van Tordesillas, dat in 1494 de niet-Europese wereld verdeelde tussen het Spaanse Castilië en Portugal, bezegelde het lot van wat achtereenvolgens een Portugese kolonie, de woonplaats van het koningshuis Braganza, een onafhankelijk keizerrijk en – tegenwoordig – een succesvolle Zuid-Amerikaanse republiek zou worden.
Het hoeft dan ook niet te verbazen dat ook aan de stichting van Brasilia, de tegenwoordige hoofdstad van Brazilië, de relatie tussen politieke macht en geografische ligging – de hoofdbestanddelen van geopolitiek – ten grondslag hebben gelegen. Brasilia moest als nieuwe hoofdstad een tegenwicht bieden aan de invloedrijke Braziliaanse kuststeden Rio de Janeiro, São Paulo en Porto Alegre, en bovendien de economische ontwikkeling van de Braziliaanse hoogvlakte gaan stimuleren.
Niettemin heeft het nog lang geduurd eer aan dit besluit ook uitvoering werd gegeven. Immers, al in het midden van de 18de eeuw was er discussie over de vraag of de Braziliaanse hoofdstad, anders dan eerst Salvador da Bahia (tot 1763) en later Rio de Janeiro, niet meer landinwaarts moest komen. Opdat die minder gevoelig zou zijn voor aanvallen vanuit zee.
De staatsman en natuurwetenschapper José Bonifácio de Andrada e Silva diende in 1823 een wetsvoorstel in voor de bouw van een nieuwe hoofdstad genaamd Brasilia. Maar in artikel 3 van de Braziliaanse grondwet van 1891 is te lezen dat een gebied van 14.400 km2 wordt aangewezen, dat ‘binnenkort zal worden afgebakend voor het stichten van de toekomstige federale hoofdstad’.
Uiteindelijke zou een toevallige samenloop van omstandigheden in april 1955 de bouw van de nieuwe hoofdstad in gang zetten. Op een verkiezingsbijeenkomst van Juscelino Kubitschek in het plaatsje Jatai, vroeg iemand of de presidentskandidaat, die plechtig had beloofd de Braziliaanse grondwet uit te voeren, zich ook zou houden aan de bepaling dat de hoofdstad naar de hoogvlakte zou worden verplaatst. Kubitschek bezwoer dat hij, eenmaal president, beslist zijn best zou doen.
Hij hield woord. Ruim een jaar later liet hij een wedstrijd uitschrijven waarbij stedebouwkundigen op basis van de zogenoemde Plano Piloto hun ontwerpen voor de nieuwe hoofdstad mochten indienen. Uit 41 inzendingen werd het ontwerp van de Braziliaanse architect Lucio Costa gekozen: de stad zou de vorm van een vliegtuig krijgen. Aan de centrale brede, ‘monumentale as’ zouden alle regeringsgebouwen komen, met dwars daarop twee vleugels met grote woonblokken.
Nog voor het gejuich om Costa’s stadsplan goed en wel was verstomd, begon in maart 1957 de bouw van het vliegveld en het door Oscar Niemeyer ontworpen presidentiële paleis. Die voortvarendheid zou de aanleg van Brasilia karakteriseren. Niets leek te dol om de leus van Kubitschek ‘50 jaar vooruitgang in 5 jaar’ uit te laten komen.
Vliegtuigladingen beton en zand en duizenden arbeiders – de candangos – werden uit heel Brazilië per Boeing aangevoerd. Nog geen 41 maanden na het leggen van de eerste steen was Brasilia grotendeels uit de grond gestampt.
Op 21 april 1960 opende een glunderende Kubitschek met een 24 uur durend feest Brasilia. Anders dan de andere geplande 20ste-eeuwse hoofdsteden – Canberra, Islamabad, Abuja, Nay Pyi Taw – is het in zijn geheel door Unesco op de Werelderfgoedlijst gezet. En dat terwijl de meeste inwoners Brasilia nooit veel meer dan een saaie werkstad zijn gaan vinden.
Bron: de Volkskrant
18
april
1960
Nederlandse tanker geëxplodeerd (vijf doden)
Opvarende vertellen:
‘Pendrecht’ kampte met machinepech
SCHIPHOL – “De explosie op de ‘Pendrecht’ deed zich voor, toen wij het schip weer wilden starten, nadat het had stil gelegen. Daarvoor had het schip reeds twaalf maal in volle zee gestopt gelegen.” Dit verklaarde de stoker J. van Heusden uit Rotterdam gisterennacht Op Schiphol, waar hij om 4 uur met 24 andere bemanningsleden van de tanker ‘Pendrecht’ uit Gibraltar arriveerde. Aan boord van het vliegtuig bevonden zich de stoffelijke resten van de vijf leden van het machinekamerpersoneel, die bij de explosie – in de nacht van zondag op maandag bij Gibraltar – omkwamen.
Ook uit opmerkingen van andere bemanningsleden kon worden opgemaakt, dat de ‘Pendrecht’ tijdens het laatste gedeelte van de reis vaker dan normaal was komen stil te liggen. Het juiste aantal keren konden zij zich echter niet herinneren.
Hun verklaringen weken af van die van de stuurman Montfils, die zei dat gedurende de reis niets abnormaals aan het schip was bemerkt. Het aantal malen, dat de tanker onderweg stillag, was zerk niet groter dan gewoonlijk.
Vele familieleden en kennissen van opvarenden van de ‘Pendrecht’ waren op Schiphol aanwezig, toen het vliegtuig arriveerde. De vreugde over het weerzien werd echter geheel overschaduwd door de zware tol die het ongeluk op het schip heeft geëist. De meeste zeelieden waren dan ook niet van plan iets over het gebeurde te vertellen. “De enige, die weet wat er aan de hand is geweest”, zo luidde hun relaas, “is de stoker, Ab de Wolf, die bij het ongeluk gewond is geraakt en nu nog in Gibraltar wordt verpleegd”. Stoker de Wolf maakt het goed. Men verwacht dat ook hij spoedig naar ons land zal kunnen terugkeren.
De stoker Van Heusden, die bij de ontploffing licht gewond werd, vertelde nog, dat hij juist van wacht kwam, toen de ramp gebeurde.
Ondanks zijn verwondingen heeft hij toen getracht de assistent werktuigkundige G. Bolkema te helpen, maar het mocht niet meer baten. Samen met zijn schoolvriend L. Meijer had werktuigkundige Bolkema enige uren later het leven verloren.
Tien leden van de bemanning, onder wie de kapitein van de ‘Pendrecht’ de heer E. C. A. M. Verbiest, zijn in Gibraltar achtergebleven.
Bron: Kombuispraat
29
januari
1960
Avenger vliegtuig maakt noodlanding op zee
29 Januari 1960 kwamen de reddingstations Scheveningen, Katwijk aan Zee, Noordwijk aan Zee en IJmuiden in actie op het te 15.45 uur resp. 16.00 uur ontvangen bericht, dat een vliegtuig van het Marine Vliegkamp Valkenburg, type Grumman Avenger, op 10 a 15 bewesten Katwijk aan Zee een noodlanding had moeten maken.
De motorreddingboten Dorus Rijkers (Scheveningen) en Neeltje Jacoba (IJmuiden) voeren direct uit. Te Katwijk aan Zee en Noordwijk aan Zee werden respectievelijk de motorreddingboten Baron van Kattendijke en Kurt Carslen gelanceerd.
Wind w.z.w. tot z.w.t.w., 7;, aanschietende zee. Toen de Dorus Rijkers de plaats van het ongeval bijna had bereikt (17.25 uur) werd bericht ontvangen dat Hr. Ms. Hadda, die zich toevallig in de buurt bevond, de piloot had opgepikt.
De Dorus Rijkers en Neeltje Jacoba keerden terug en arriveerden resp. 19.00 uur en 18.30 uur te Scheveningen en IJmuiden.
De motorstrandreddingboten werden terug geroepen d.m.v. aan de wal afgestoken lichtkogelseinen (1 rode lichtlogel betekent, keer terug naar de haven). Te 19.00 uur keerden de Baron van Kattendijke en Kurt Carlsen na een ruwe tocht terug op het strand van Katwijkn aan Zee resp. Noordwijk aan Zee.
De piloot van het Avenger vliegtuig had ten gevolge van motorstoring op zee moeten landen. Hij klom onmiddelijk op de rechtervleugel en haalde de grote dinghy (opblaasbaar rubbervlot) uit de romp van het toestel.
In zeer korte tijd was deze vol lucht. Ruim 1 minuut nadat hij zich op het rubbervlot had gebracht, verdween het vliegtuig in de golven. De piloot schoot lichtkogels af en, juist toen hij zijn laatste kogel had afgeschoten, naderde Hr. Ms. Hadda.
De bemanning van de Baron van Kattendijke was: G. Messenmaker, schipper A. Jonker, motordrijver C. Kruijt en K.R. Taat.
25
januari
1960
Zuivere bijenhoning van De Betuwe
Sinds 25 januari 1960 geproduceerd bij De Betuwe: zuivere bijenhoning. Om de honing populair te maken, brachten ze de honing, die feitelijk in een veel hogere prijsklasse thuishoorde, tegen een zeer redelijke prijs van F1,35 per pot
De Betuwe had een achteretiket op de pot aangebracht waarop stond vermeld hoe de gekristalliseerde honing weer vloeibaar gemaakt kon worden.
Vooral zuivere bijenhoning heeft de eigenschap na enige tijd te kristalliseren. Gekristalliseerde honing kunt U, indien gewenst, gemakkelijk zelf weer vloeibaar maken door de pot enige tijd in warm water te zetten.
De pot werd gesloten met een plastic kap. De Betuwe: “Een pot honing behoeft niet hermetisch gesloten te zijn, omdat het suikergehalte zo hoog is, dat bederf uitgesloten is”. Het grote voordeel van de plastic kap was ook dat deze herbruikt kon worden op een pot Betuwe jam.
Bron: Mij ‘De Betuwe’ Tiel
3
januari
1960
Dieptepunt voor ’sport in beeld’.
De uitzending van 3 januari 1960 moet tot de eerste dramatische dieptepunten van Sport in Beeld gerekend worden. De populaire presentator Jan Cottaar had bedacht om zijn vader voor de camera te halen, een 73-jarige diehard-fan van het naar de eerste divisie gepromoveerde DHC uit Delft. Als één der oudste en meest getrouwe fans van DHC zou Jan Cottaar zijn vader interviewen. Helaas heeft het niet zo mogen zijn: “Voor het zover was werd de heer Cottaar onwel en overleed ter plaatse.”
Bron: geschiedenis.vpro.nl
12
december
1959
Opening school ‘De Werf’
School ‘De Werf’, 12 december 1959 was de officiële opening van de nieuwe school ‘De Werf’, vroeger de Zaanlandse school voor persoonlijkheidsonderwijs (de Libertaire school). Architect school Arthur Staal uit Amsterdam. De Zaandijkse kunstenaar Leo F. Poelmeijer vervaardigde een wanddecoratie. De motieven hebben betrekking op de naam en de doelstelling van de school. Twee kinderen flankeren de godin van de wijsheid “Pallas Athene“, waarin de boeg van een schip is verwerkt. Het linker kind leest, de rechter speelt en houdt een duif op de arm. De naam van de school “De Werf” completeert de wandversiering.
Bron: Gemeentearchief Zaanstad
