50 jaar geleden

De Hoogste Onderscheiding voor dapperheid (Maleis: “Seri Pahlawan Gagah Perkasa”, Engels:”Supreme Gallantry Award”), een betere vertaling lijkt “De Moedige en dappere strijder” of “the Gallant and Valiant Warrior” te zijn, werd op 29 juli 1960 door Koning Abdul Rahman van Maleisië ingesteld en is Maleisiës hoogste onderscheiding voor dapperheid. Het lint van de Orde is geel met rode biezen en de dragers van deze Ridderorde met één enkele rang plaatsen de letters “SP” achter hun naam.Wanneer men vaker wordt onderscheiden plaatst men een gesp op het lint.
Het kleinood is een opengewerkte zilveren medaille in de vorm van een maan met de woorden “Gagah Perkasa” en daarboven een ster met wolken.De medaille is met een zilveren verbinding aan het lint vastgemaakt.

Bron: Wikipedia

Op 24 juli 1960 in Eindhoven veroverde Henk Heida zijn tweede Nederlandse titel op de 800 m en stelde daarbij zijn eigen record alweer verder bij tot 1.50,2 sec.

Bron: Wikipedia

Het Cairo Stadium is het grootste stadion van Afrika en het Midden-Oosten. Het is een multifunctioneel stadion en het heeft 74.100 zitplaatsen. Op 23 juli 1960 werd het stadion geopend door de toenmalige president van Egypte Gamal Abdel Nasser.

De voetbalwedstrijden van Al-Ahly, Al-Zamalek en het Egyptisch voetbalelftal worden hier gespeeld.

Het Cairo Stadium is een symbool geworden voor het Egyptische voetbal, alle belangrijke wedstrijden van Egypte worden hier gespeeld.

Bron: Wikipedia

De Orde van de Kroon (Frans: “Ordre de la Couronne”) is een ridderorde van het onafhankelijke Prinsdom Monaco. De orde werd op 20 juli 1960 door de regerende prins Reinier III ingesteld als een decoratie voor persoonlijke diensten aan de soevereine prins en als teken van zijn hoogachting.

Men kan de orde een Huisorde noemen omdat alleen de regerende prins, niet de regering van Monaco, over toekennen van deze ridderorde kan beslissen.
De orde heeft de in het internationale diplomatieke verkeer gebruikelijke vijf graden. De prins is Grootmeester. Personen die de orde in Monaco zichtbaar dragen krijgen een militair saluut.

Graden

• Ridder Grootkruis, een kruis aan een breed grootlint over de rechterschouder en een ster op de linkerborst
• Grootofficier, een kruis aan een lint om de hals en een ster op de rechterborst
• Commandeur, een kruis aan een lint om de hals
• Officier, een klein gouden kruis aan een lint met rozet
• Ridder, een klein zilveren kruis aan een lint

Versierselen

• Het kleinood of kruis is een wit geëmailleerd kruis Pattée met breder wordende armen die in verdiepingen zijn aangebracht. Het hoogste deel, het middendeel van de armen, is verguld. De uiteinden zijn ovaal.. Het kruis is van zilver voor de ridders en voor de hogere graden van deze orde van verguld zilver. Op de voorzijde is een rond wit geëmailleerd medaillon met een smalle gouden rand aangebracht waarop een met rood fluweel gevoerde gouden beugelkroon is bevestigd. Op de keerzijde is binnen een groene eikenkrans een gouden wapen met de ruiten van de Grimaldis te zien.

Als verhoging draagt het kruis in plaats van een beugelkroon een krans van eiken- en lauwerbladeren. In de ruimte tussen de armen is het opengewerkte verstrengelde monogram van de stichter in goud of zilver aangebracht.

• De ster is een modern vormgegeven bewerkte ronde zilveren schijf in de vorm van het kleinood. In het midden is een medaille als in het ridderkruis geplaatst. Er is geen geëmailleerde ring.
• Het lint is olijfgroen met een smalle rode middenstreep.

Bron: Wikipedia

17 juli 1960 – De Italiaan Gastone Nencini wist de Ronde van Frankrijk mede te winnen doordat zijn direct concurrent Roger Rivière door een enrstige val uitgeschakeld werd.

De 47e editie van de Tour begon op 26 juni in Rijsel en zou weer in Parijs eindigen. Er stonde 128 renners verdeeld over 13 ploegen aan de start. Er waren 22 etappes gepland met een totale afstand van 4173 kilometer.

Grote afwezige van deze Tour was Jacques Anquetil, hij had namelijk de Ronde van Italië gewonnen en gaf de eer aan Roger Rivière om de Franse ploeg te leiden.

In de zesde etappe kwam Roger Rivière dan ook in het geel nadat hij een super etappe had gereden, de Duitser Junkermann, de Italiaan Nencini en de Belg Adriaensens wisten echter wel mee te komen.

Na de eerste bergrit wist Gastone Nencini in het geel te komen nadat hij als een bezetene de Cols naar beneden ging, Rivière bleef echter rustig en wachtte de Alpen af. In de 14e etappe leek er niets aan de hand Nencini leidde de kopgroep met Rivière, maar Rivière miste een bocht en stortte in een ravijn. Rivière zou nooit meer fietsen. Gastone Nencini won hierdoor vrij eenvoudig de Tour.

Bron: Nieuwsdossier

Het Cinerama Theater werd op 15 juli 1960 geopend. De concurrentie van de televisie was ook toen al merkbaar en men zocht naar nieuwe technieken om het bioscooppubliek weer voor zich terug te winnen. De bioscoop werd gevestigd in de in 1957 heropende bioscoop Scala aan de Westblaak. Deze bioscoop werd helemaal omgebouwd voor de vertoning van zogenaamde Cinerama films en kreeg heel toepasselijk de naam Cinerama Theater. De bioscoop had één hele grote zaal, het bijzonder grote Cinerama doek met een horizontaal gezichtsveld van 146 graden, had ruime stoelen met veel beenruimte en een hoge hellingsgraad (geen hoofden in de weg). Rotterdammers vonden het de mooiste bioscoop van de stad.

Het zeer brede Cinerama beeld omvatte zoals gezegd bijna ons gehele gezichtsveld. Door de gebogen vorm van het doek kon een sterk panoramisch effect worden verkregen. De projectie geschiedde met drie projectoren, die met flinke onderlinge afstand achter in de zaal waren opgesteld. De linker projector projecteerde het rechtse gedeelte van het beeld, de middelste projector het midden gedeelte van het beeld en de rechter projector het linker gedeelte. Voor de projectie waren dan ook drie projectoren en drie films nodig, die elk een ander gedeelte van het totale beeld projecteerden. De films liepen met een snelheid van 26 beeldjes per seconde door de projector i.p.v. de gebruikelijke 24 beeldjes per seconde. Doordat de drie geprojecteerde beelden naast elkaar werden geprojecteerd kon het voorkomen dat er scheidingslijnen tussen de beelden verschenen. Hiervoor was een vernuftig systeem in de projector ingebouwd die dat kon verdoezelen maar toch bleef het telkens zichtbaar. Dat kon gebeuren door een ongelijke instelling van kadrering (hoog of lager zetten van het beeld), onderlinge kleurverschillen bij de belichting, ongelijk trillen van de beelden, etc. Om alles synchroon te laten lopen werd er een extra commandopost in de zaal ingericht van waaruit de projectie kon worden geregeld. Maar dat was nog niet alles: op een vierde film waren zes magnetische geluidsbanden aangebracht die weer in een speciale cabine werden afgetast. Kortom, een voorstelling in Cinerama werd gegeven vanuit vijf cabines tegelijkertijd.

De eerste film die in het Rotterdamse Cinerama Theater werd vertoond was de film ‘This is Cinerama‘, een vrolijke en kleurrijke film die begon met een achtbaan, gevolgd door sensationele waterski-scènes, helicoptervluchten, etc. Het Rotterdams Nieuwsblad schreef op 12 juli 1960: “Cinerama kan je een raar gevoel in je maag geven, het kan je oren laten tetteren en je ogen overbelasten, kortom, het is een physieke en optische sensatie zonder weerga!”. De eerste echte grote speelfilm op Cinerama was ‘How the West was Won‘ met James Stewart in de hoofdrol. Veel films zijn er voor het Cinerama systeem niet gemaakt. Ik herinner me nog ‘Circus world‘ en ‘The greatest story ever told‘. Het systeem was te duur en te ingewikkeld, voor de projectie had men minstens vier operateurs per voorstelling nodig.

Na een aantal jaren stopten dan ook de filmvertoningen op het Cinerama formaat. De bioscoop schakelde over op projectie van de zogenaamde 70 mm TODD AO films waarvoor men maar 1 cabine, 1 operateur en 2 projectoren nodig had.

Bron: bioscoopgeschiedenis.com

10 juli 1960 – De eerste editie van het Europese Kampioenschap voetbal voor landenteams wordt op 10 juli 1960 gewonnen door de Sovjetunie. In Parijs werd er na verlenging met 2-1 van Joegoslavie gewonnen. Het Europese Kampioenschap werd al in 1927 door de FIFA bedacht, maar mede door WO II duurde het tot 1960 dat het eerste EK plaatsvond. Frankrijk was het eerste gastland.

Oranje nam geen deel aan het eerste EK. Ze hadden zich hiervoor niet ingeschreven. Politiek speelde ook in 1960 al een rol in het voetbal. Spanje weigerde de kwartfinale tegen de Russen te spelen in verband met deelname van de Sovjetunie aan de Spaanse burgeroorlog. Zonder te spelen drong de Sovjetunie door tot de halve finale.

De beker die de Sovjetunie in ontvangst mocht nemen was vernoemd naar de bedenker van het EK voetbal; Henri Delauney. Hij maakte het eerste EK niet meer mee.

Bron: Nieuwsdossier

Ljoedmila Ivanovna Sjevtsova (Russisch:Людмила Ивановна Шевцова) (Taman, 26 november 1934) is een voormalige Sovjet-Russische atlete, die gespecialiseerd was in de 800 m. Op deze discipline werd ze olympisch kampioene en had ze het wereldrecord in handen.

Op 3 juli 1960 verbeterde Ljoedmila Sjevtsova in Moskou het wereldrecord op de 800 m naar 2.04,3. Dit record evenaarde ze twee maanden later op de Olympische Spelen van Rome en werd hiermee olympisch kampioene. Achter haar finishte de Australische Brenda Jones (zilver; 2.04,4) en Oost-Duitse Ursula Donath (brons; 2.05,6).

Sjevtsova trainde bij VSS Avanhard in Dnjepropetrovsk. In 1960 werd ze onderscheiden met de Orde van de rode vlag van arbeid.

Bron: Wikipedia

Accordeoniste Doortje Zerdoner-Graskely, drummer Sigmund Zowodny, gitarist Jo Theunissen, trompettist Otto Zerdoner en klarinettist/zanger Bruno Majcherek worden niet rijk van hun hit. Anderen waarschijnlijk wel. Zeker de platenbonzen. De vijf muzikanten uit Heerlerheide krijgen samen 7000 gulden. En een gouden plaat. Die wordt op 2 juli 1960 uitgereikt in platenzaak De Harp in Maastricht. Die dag worden de Regento Stars in een open koets met daarop het opschrift Laila door de Limburgse hoofdstad gereden. Die gouden plaat hangt nog steeds als een trofee in de woonkamer van Yvonne en Bruno Majcherek in Heerlen.

Bron: Dagblad De Limburger

Op 25 juni 1960 trad FC Eendracht Hooglede toe tot de Koninklijke Belgische Voetbalbond, waar men stamnummer 6352 kreeg toegewezen. De eerste ploeg speelde echter pas in het seizoen 1962/63 voor het eerst in competitie, namelijk in Vierde Provinciale, het allerlaagste niveau. De eerste jaren na de oprichting speelde de kersverse vereniging in het arbeidersverbond.

Bron: Wikipedia