Marijnen ontvangt Lodge op het Catshuis © ANP/Dick Coersen

Marijnen ontvangt Lodge op het Catshuis

De voormalige Amerikaanse ambassadeur in Zuid-Vietnam Henry Cabot Lodge is op donderdag 20 augustus 1964 per trein uit Brussel naar Den Haag gereisd om als speciaal afgezant van president Johnson de Nederlandse regering op de hoogte te stellen van de Amerikaanse visie op de toestand in Zuidoost-Azië en speciaal die in Zuid-Vietnam. In de middag ontving De Nederlandse premier mr. V.G.M. Marijnen Lodge op het Catshuis in Den Haag.

Bron: ANP Historisch Archief Community

Apartheid in Zuid-Afrika © UN Photo/H Vassal

Zuid-Afrika uitgesloten van deelname aan Olympische Spelen

Op 18 augustus 1964 maakt het Internationaal Olympisch Comité (IOC) bekend dat Zuid-Afrika niet mag deelnemen aan de 18de Olympische Zomerspelen in Tokyo. Zuid-Afrika had tot en met 16 augustus de tijd gekregen om in een openlijke verklaring rassenscheiding in de sport te verwerpen en het verbod op gemengde sportwedstrijden in eigen land in te trekken. Deze verklaring kwam niet. Het ultimatum verstreek.

Zuid-Afrika zou tot de 24ste Olympische Zomerspelen in Barcelona uitgesloten blijven van deelname. De blanke Zuid-Afrikaanse Elana Meyer en de zwarte Ethiopische Derartu Tulu leverden toen een spannende strijd om de gouden medaille op de 10 kilometer. Nadat Tulu als overwinnaar over de streep was gekomen, liepen zij hand in hand een ereronde.

Bron: BBC on this day, Wikipedia

TV Noordzee

Eerste commerciële tv uitzending in Nederland vanaf het REM-eiland

Op 15 augustus 1964 even voor half zeven in de avond hield televisieminnend Nederland de adem in. Na wekenlang bezig te zijn geweest om met breinaalden, klerenhangers en antennekabels een provisorische antenne in elkaar te flansen of in kortere tijd een doe-het-zelf TELEVIZIER-REM-antenne in elkaar te hebben geschroefd was nu het magische moment nabij. En dat moment kwam: om half zeven begon TV Noordzee met haar uizendingen vanaf het REM-eiland, gelegen op 6 mijl buiten de kust van Noordwijk. De geschiedenis van de Nederlandse commerciële televisie was begonnen.

In 1963 was door een aantal ondernemers de Reclame Exploitatie Maatschappij (REM) opgericht. Doel van de onderneming was het verkrijgen van reclame inkomsten om daarmee een commerciële radio- en televisiezender te kunnen exploiteren. Een helder plan, maar er was echter één probleem: commerciële televisie was in Nederland verboden.

Om het Nederlandse verbod te omzeilen werd op meer dan drie mijl voor de kust een platform met zendmast gebouwd. Drie mijl buiten de kust was de Nederlandse omroepwet niet meer van kracht. Uitzendingen van het REM-eiland, zoals het platform werd genoemd, waren dus volkomen legaal.

De programma’s op de eerste televisieavond waren niet echt enerverend: een film over de bouw van het REM-eiland en een documentaire over een kunstschilder. Toen TV Noordzee echter begon met de uizending van successeries als Rin Tin Tin, Ed het Sprekende Paard en The Invisible Man kon de zender niet meer stuk bij het Nederlandse publiek. Ook grote adverteerders wisten de weg naar TV Noordzee te vinden.

De Nederlandse overheid zag het met lede ogen aan en zocht naar wegen om de populaire zender zo snel mogelijk uit de ether te halen. Omdat het platform buiten de territoriale wateren stond, leek dat onmogelijk. Door het aannemen van een noodwet op 1 december 1964, die het continentaal plat waarop het platform stond officieel tot Nederlands grondgebied verklaarde, kwam het REM-eiland alsnog in Nederland te liggen. En dus waren de uitzendingen toch illegaal. Op 17 december 1964, kort na negen uur in de ochtend, staakte TV Noordzee haar uitzendingen.

De Reclame Exploitatie Maatschappij heeft later zijn bestaan voortgezet binnen het publieke bestel als de TROS. Het REM-eiland is nu een trendy restaurant in de Amsterdamse haven.

Bron: CQ3meter.nlGeschiedenis 24REM Eiland

Doodstraf voor laatste keer voltrokken in Engeland

Vandaag precies vijftig jaar geleden werd in Engeland voor de laatste keer de doodstraf voltrokken. In de Walton Prison in Liverpool werd Peter Anthony Allen (21) door ophanging ter dood gebracht. Vrijwel tegelijkertijd werd in Manchester’s Strangeways Prison Gwynne Owen Evans (24) opgehangen. Beide mannen waren ter dood veroordeeld voor de moord op de wasbezorger John Allan West (53).

Op 7 april 1964 was West door de politie dood aangetroffen in zijn woning in Workington. Hij had zwaar letsel aan het hoofd en een steekwond in de borst. Een medaillon met daarop de inscriptie “G.O. Evans”, dat bij het lichaam van West werd aangetroffen, zette de rechercheurs al snel op het spoor naar de daders. Twee dagen na de moord werden Allen en Evans gearresteerd. Bij de arrestatie trof de politie het horloge van West in de kleding van Evans aan. De zaak was rond.

In juni 1964 werden Allen en Evans in Manchester veroordeeld. Hoewel er enige discussie was over de vraag wie de hoofddader was, achtte de jury beide mannen even schuldig. Het vonnis: dood door ophanging.

Allen en Evans werden vrijwel tegelijkertijd opgehangen in verschillende gevangenissen. Zo kon van geen van beiden beweerd worden dat hij de laatste geëxecuteerde in Engeland was.

De beul Harry Allen, die Gwynne Evans ophing, voerde overigens ook de laatste executie in Schotland uit.

Bron: Murderpedia.org

Eerste concert Rolling Stones in Nederland eindigt in chaos

Eerste concert Rolling Stones in Nederland eindigt in chaos

Op zaterdagochtend 8 augustus 1964 landen The Rolling Stones op Schiphol voor hun eerste concert in Nederland. Het concert begint om acht uur ‘s avonds in het Kurhaus in Scheveningen. Organisator Paul Acket van het muziekblad Muziek Expres (ME) heeft een gevarieerd programma samengesteld. Als support acts van The Stones zullen nationale celebrities als The Foryo’s en de bandparodist André van Duin optreden. Het belooft een mooie avond te gaan worden.

Als het concert in het Kurhaus begint, blijken de Stones-fans helaas niet zo gecharmeerd van de support acts. Zij willen alleen The Stones en het liefst zo snel mogelijk. Het begint steeds rumoeriger te worden. Er klinkt boe-geroep. Ruiten sneuvelen. Het publiek dreigt het podium te bestormen. Presentator Jos Brink kondigt eindelijk The Rolling Stones aan. Van de zenuwen vergeet hij een vijfde Stones-lid te noemen. Bij het tweede nummer vliegen stoelleuningen en zittingen door de zaal. Er wordt gevochten. Mick Jagger is niet meer te horen, omdat het snoer uit zijn microfoon getrokken is. De gearriveerde politie vormt een kordon om het publiek van het podium weg te houden. Om kwart voor tien wordt het concert gestaakt.

Lees meer…